Payment Services Regulation (PSR) co zmienił Parlament Europejski i co to oznacza dla banków

Przedstawiamy analizę Kancelarii Wierzbicki & Collective sp.k. dotyczącą kluczowych zmian wprowadzonych przez Parlament Europejski do projektu rozporządzenia w sprawie usług płatniczych na rynku wewnętrznym (Payment Services Regulation, PSR) w toku negocjacji trójstronnych zakończonych porozumieniem tymczasowym z dnia 17 kwietnia 2026 r. (PE787.675).

Tekst porozumienia tymczasowego potwierdza wyraźny kierunek polityczny Parlamentu Europejskiego: niemal całość zmian w stosunku do pierwotnego projektu Komisji Europejskiej z 2023 r. zwiększy obowiązki i zakres odpowiedzialności banków.

Regulacja wzmocni ochronę konsumentów kosztem swobody operacyjnej dostawców usług płatniczych i obciąży Banki jeszcze szerzej (w wymiarze materialnoprawnym jak i czasowym) ciężarem wykazania braku winy użytkownika.

W naszym opracowaniu skupimy się na omówieniu pięciu fundamentalnych kierunków tych zmian w postaci:

1. zasadniczego zaostrzenia odpowiedzialności banków za nieautoryzowane transakcje płatnicze, w tym transakcje wywołane przez social engineering i spoofing,
2. poszerzenia zakresu i zaostrzenia rygoru open banking, w tym nowych zasad zarządzania zgodami i wymogami dotyczącymi interfejsów użytkownika,
3. wymogu weryfikacji odbiorcy (Verification of Payee) rozszerzonego na wszystkie polecenia przelewu, z pełną odpowiedzialnością odszkodowawczą za uchybienie,
4. nowych mechanizmów operacyjnych: obowiązkowego 4-godzinnego opóźnienia przy zdalnej zmianie limitów oraz zaostrzonego reżimu blokowania środków,
5. bezwzględnego obowiązku wdrożenia mechanizmów monitorowania transakcji w czasie rzeczywistym jako elementu należytej staranności banku.

Przedstawiamy poszerzoną analizę każdego z wymienionych zagadnień wraz z rekomendacjami działań dla sektora finansowego. Omówienie zmian rozpoczniemy od uszczegółowienia informacji dot. aktualnego stanu procesu legislacyjnego dot. PSR.

Praktyczną wartość opracowania uzupełni załącznik do analizy – Tabela, w której przedstawiliśmy analizę porównawczą najistotniejszych zmian przepisów. Mamy nadzieję, że zestawienie będzie Państwu służyć jako praktyczny punkt odniesienia przy weryfikacji zgodności procesów wewnętrznych z nowym reżimem regulacyjnym.

1. 1.Stan procesu legislacyjnego PSR

1. 1. Niniejsze opracowanie dotyczy Payment Services Regulation (PSR) – rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usług płatniczych na rynku wewnętrznym, wniesionego przez Komisję Europejską w dniu 28 czerwca 2023 r. wraz z towarzyszącą Dyrektywą PSD3 jako pakiet reformy europejskich ram regulacyjnych dla płatności detalicznych.

Podstawowe informacje o analizowanym dokumencie

Dokument: Provisional Agreement resulting from Interinstitutional Negotiations (Porozumienie tymczasowe wynikające z negocjacji trójstronnych),

Sygnatura PE: PE787.675 / AG\1341786EN,

Data dokumentu PE: 5 maja 2026 r. (data głosowania Komisji ECON nad tekstem porozumienia),

Procedura: 2023/0210(COD) – zwykła procedura ustawodawcza,

Organ PE: Komisja Gospodarcza i Monetarna (ECON).

Chronologia kluczowych etapów

1. 1. Poniżej przedstawiamy najważniejsze etapy procesu legislacyjnego PSR:

1. 1. Na etapie negocjacji trójstronnych EBA zidentyfikowała ok. 40 mandatów implementacyjnych wynikających z pakietu PSR/PSD3, z czego 22 będzie dotyczyć bezpośrednio zasad obsługi płatności i ochrony klientów, które opisuje rozporządzenie PSR. Oznacza to, że ostateczne ramy praktyczne dla dostawców usług płatniczych zależeć będą w istotnej mierze od treści aktów delegowanych i technicznych standardów regulacyjnych (RTS/ITS/GL) przyjmowanych przez EBA

1. 2.Pięć głównych wniosków z prac Parlamentu Europejskiego

1. 1. Na podstawie lektury tekstu porozumienia tymczasowego PE787.675 dostrzegamy pięć fundamentalnych kierunków zmian wprowadzonych przez Parlament Europejski w stosunku do pierwotnego projektu Komisji.

1. A.Zasadnicze zaostrzenie odpowiedzialności banków za nieautoryzowane transakcje płatnicze, w tym za social engineering

1. 1. Kluczowe zmiany w PSR prowadzą do zwiększenia zakresu odpowiedzialności dostawców usług płatniczych za skutki nieautoryzowanych transakcji (w tym także spoofingu), zdecydowanie wzmacniając ochronę płatników. W efekcie nowa regulacja przenosi na banki większą część ryzyka oraz nakłada dodatkowe obowiązki w zakresie zapobiegania nadużyciom, prowadzenia postępowań wyjaśniających i zwrotu środków.

Nowa definicja autoryzacji transakcji (art. 49)

1. 1. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na zmianę samej definicji autoryzacji. Nowy przepis art. 49 punkt 1a wprowadza wyraźne doprecyzowanie, zgodnie z którym transakcja płatnicza nie będzie uznawana za autoryzowaną, jeżeli została zainicjowana lub zmodyfikowana przez osobę trzecią działającą bez zgody użytkownika usług płatniczych, nawet jeśli wykorzystano do tego prawidłowe, lecz wcześniej wyłudzone spersonalizowane dane uwierzytelniające użytkownika. Oznacza to odejście od modelu zaproponowanego przez KE w 2023 r.

Wstrzymanie zwrotu środków i postępowanie wyjaśniające (art. 56)

1. 1. W porównaniu do pierwotnego projektu, w jego nowej wersji poszerzono katalog przesłanek umożliwiających wstrzymanie natychmiastowego zwrotu środków za nieautoryzowaną transakcję płatniczą (art. 56) o przypadki, w których istnieją obiektywnie uzasadnione podstawy do uznania, że płatnik działał umyślnie lub dopuścił się rażącego niedbalstwa. Jednocześnie wydłużono z 10 do 15 dni roboczych termin na zakończenie postępowania wyjaśniającego, dotyczącego nieautoryzowanych transakcji oraz oszustw polegających na podszywaniu się pod dostawcę usług płatniczych. Doprecyzowano także obowiązki informacyjne dostawców usług płatniczych w przypadku odmowy zwrotu środków, w tym obowiązek przedstawienia uzasadnienia odmowy oraz, w określonych przypadkach, przekazania informacji właściwemu organowi krajowemu.

Ochrona przed podszywaniem się pod dostawcę – impersonation fraud (art. 59)

1. 1. Nowelizacja art. 59 znacząco wzmacnia ochronę konsumentów przed oszustwami polegającymi na podszywaniu się pod dostawcę usług płatniczych (impersonation fraud), przenosząc ciężar odpowiedzialności na Banki. Najistotniejszą zmianą jest wprowadzenie obowiązku stosowania przez dostawców usług płatniczych odpowiednich środków organizacyjnych i technicznych mających zapobiegać wykorzystywaniu ich kanałów komunikacji przez oszustów.

1. 1. Istotną zmianą jest również rozszerzenie definicji podszywania się pod dostawcę usług płatniczych. Zamiast odniesienia wyłącznie do nazwy, adresu e-mail lub numeru telefonu dostawcy, nowa wersja przepisu posługuje się szerszym pojęciem „kanałów komunikacji przypisanych dostawcy usług płatniczych”. Rozwiązanie to ma objąć również nowe metody oszustw wykorzystujące komunikatory internetowe, wiadomości SMS, aplikacje mobilne czy inne kanały komunikacji elektronicznej.

Procedura rozpatrywania roszczeń konsumentów

1. 1. Zmianie uległa również procedura rozpatrywania roszczeń konsumentów. Termin na dokonanie zwrotu środków lub odmowę zwrotu został wydłużony z 10 do 15 dni roboczych. Z jednej strony zapewnia to dostawcom usług płatniczych więcej czasu na przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, z drugiej jednak utrzymuje obowiązek odpowiedniego uzasadnienia odmowy zwrotu oraz wskazania konsumentowi dostępnych środków odwoławczych.

1. 1. Przed uznaniem, że konsument dopuścił się oszustwa lub rażącego niedbalstwa, dostawca usług płatniczych powinien umożliwić mu przedstawienie własnej wersji wydarzeń i uwzględnić te informacje przy ocenie sprawy. Jednocześnie wyraźnie wskazano, że sam brak przekazania dodatkowych informacji przez konsumenta nie może stanowić podstawy do przypisania mu winy.

1. 1. Dodatkowo doprecyzowano obowiązki dostawcy usług płatniczych w przypadku odmowy zwrotu środków. Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego uzna on, że konsument działał w sposób oszukańczy, powinien przekazać uzasadnienie tej oceny właściwemu organowi krajowemu. Rozwiązanie to ma ułatwić nadzorowi monitorowanie przypadków odmowy zwrotu środków.

Współpraca z operatorami telekomunikacyjnymi i dostawcami usług cyfrowych (art. 59a)

1. 1. Jednocześnie z art. 59 usunięto przepisy dotyczące współpracy operatorów telekomunikacyjnych z dostawcami usług płatniczych. Zagadnienia te zostały przeniesione do nowego art. 59a i znacznie rozszerzone poprzez ustanowienie kompleksowych zasad współpracy pomiędzy dostawcami usług płatniczych, operatorami telekomunikacyjnymi oraz dostawcami usług cyfrowych w celu zapobiegania i wykrywania oszustw płatniczych.

Rażące niedbalstwo klienta i wytyczne EBA

1. 1. Parlament doprecyzował, że samo naruszenie procedury przez klienta nie oznacza automatycznie rażącego niedbalstwa. EBA (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) został zobowiązany do wydania szczegółowych wytycznych w tym zakresie, uwzględniających m.in. poziom złożoności i innowacyjności oszustwa oraz podatność określonych grup klientów płatnika (np. osób starszych).

Silne uwierzytelnianie a ciężar dowodu (art. 55)

1. 1. Ponadto nowelizacja art. 55 dodatkowo wzmacnia pozycję użytkownika usług płatniczych w sporach dotyczących autoryzacji transakcji. Wyraźnie wskazano, że samo zastosowanie silnego uwierzytelniania klienta nie może być traktowane jako wystarczający dowód udzielenia zgody na wykonanie transakcji ani jako dowód działania użytkownika z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa

Wydłużenie terminu zgłaszania roszczeń (13 → 18 miesięcy)

1. 1. Istotną zmianą z perspektywy odpowiedzialności banków jest również wydłużenie z 13 do 18 miesięcy terminu na zgłoszenie roszczenia dotyczącego nieautoryzowanej lub nieprawidłowo wykonanej transakcji. Istotnemu zwiększeniu bo o ponad 5 miesięcyulegnie zatem horyzont czasowy w którym bank będzie zobowiązany do rozpatrywania reklamacji oraz utrzymywania odpowiedniej dokumentacji umożliwiającej ocenę zasadności zgłoszonych roszczeń.

Rozszerzone obowiązki zgłoszeniowe (art. 52 i 53)

1. 1. Zmiany w art. 52 i 53 mają charakter uzupełniający, ale w praktyce istotnie rozszerzają zakres obowiązków zarówno użytkowników, jak i banków. Obowiązek niezwłocznego zgłoszenia utraty lub nieuprawnionego użycia został rozszerzony także na przypadki przejęcia spersonalizowanych danych uwierzytelniających. Jednocześnie banki zostały zobowiązane do zapewnienia bezpłatnych kanałów zgłoszeń wraz z możliwością uzyskania wsparcia konsultanta oraz do bezpiecznego przekazywania wrażliwych danych płatniczych.

Podsumowanie: od zwrotu środków do prewencji

1. 1. Wprowadzone przepisy odzwierciedlają nowe podejście ustawodawcy europejskiego – od rozwiązania koncentrującego się przede wszystkim na zwrocie środków po wystąpieniu oszustwa, do regulacji, której większy nacisk położono na działania zapobiegawcze, współpracę międzysektorową oraz zwiększenie zakresu obowiązków dostawców usług płatniczych i zapewnienie konsumentom większych gwarancji proceduralnych.

Cykliczny dostęp do informacji o rachunku (art. 41)

1. B.Poszerzony zakres i zaostrzone rygory open banking

1. 1. W obszarze otwartej bankowości Parlament Europejski przyjął podejście bardziej rygorystyczne niż projekt KE. Nowelizacja art. 41–44 PSR koncentruje się na doprecyzowaniu zasad funkcjonowania Open Banking, zwiększeniu kontroli użytkowników nad udostępnianiem danych rachunków płatniczych oraz doprecyzowaniu obowiązków dostawców prowadzących rachunki (ASPSP), dostawców usług dostępu do informacji o rachunku (AISP) oraz dostawców usług inicjowania płatności (PISP).
   2. Regulacje zawarte w nowym art. 41 mają charakter uzupełniający i dotyczą przede wszystkim usług dostępu do informacji o rachunku. Wprowadzono obowiązek poinformowania użytkownika przez dostawcę usługi dostępu do informacji o rachunku o zamiarze cyklicznego pobierania danych w okresach, w których użytkownik nie korzysta aktywnie z usługi.

Zarządzanie zgodami przez dashboard (art. 43)

1. 1. Najbardziej istotne zmiany dotyczą art. 43 i zarządzania zgodami na dostęp do danych za pośrednictwem tzw. dashboardu. Znacznie rozszerzono zakres informacji udostępnianych użytkownikowi, obejmując nim m.in. datę udzielenia zgody, historię dostępu do danych oraz możliwość jednoczesnego cofnięcia zgody wobec wszystkich dostawców usług dostępu do rachunku lub usług inicjowania płatności. Jednocześnie na AISP i PISP nałożono obowiązek zaprzestania przetwarzania danych oraz ich usunięcia po cofnięciu zgody przez użytkownika, z wyjątkiem sytuacji, gdy użytkownik wyraźnie zgodzi się na ich dalsze przechowywanie. Doprecyzowano również zasady współpracy pomiędzy uczestnikami rynku w zakresie przekazywania informacji o udzielonych i cofniętych zgodach.

Wymogi projektowe dashboardu i zakaz dark patterns

1. 1. Nowelizacja wprowadza ponadto wymogi dotyczące sposobu projektowania dashboardu. Interfejs powinien być przejrzysty, neutralny i nie może zawierać rozwiązań, które mogłyby zniechęcać użytkownika do korzystania z usług AISP lub PISP bądź wpływać na jego decyzje poprzez stosowanie tzw. dark patterns. Jednocześnie wyraźnie wskazano, że bank prowadzący rachunek nie ponosi odpowiedzialności za decyzje użytkownika dotyczące udzielenia lub cofnięcia zgody na dostęp do danych.

Niedozwolone utrudnienia i wyłączenia dla środków bezpieczeństwa (art. 44)

1. 1. Nowy art. 44 ma przede wszystkim charakter doprecyzowujący. Rozszerzono w nim i uszczegółowiono katalog działań uznawanych za niedopuszczalne utrudnienia w świadczeniu usług otwartej bankowości, jednocześnie wprowadzając istotne wyłączenie. Wyraźnie wskazano, że środki stosowane przez banki w celu przeciwdziałania oszustwom lub zapewnienia zgodności z przepisami o ochronie danych osobowych nie będą uznawane za niedozwolone ograniczenia dostępu do rachunku, o ile pozostają zgodne z pozostałymi wymaganiami rozporządzenia. Rozwiązanie to zwiększa pewność prawną banków przy wdrażaniu mechanizmów bezpieczeństwa oraz ogranicza ryzyko kwestionowania działań podejmowanych w celu ochrony użytkowników przed nadużyciami.

Wnioski dla banków

1. 1. Analizowane zmiany z perspektywy banków oznaczają przede wszystkim konieczność dostosowania interfejsów użytkownika i procesów zarządzania zgodami do nowych wymogów, przy jednoczesnym doprecyzowaniu zasad odpowiedzialności, potwierdzeniu możliwości stosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa bez ryzyka uznania ich za niedopuszczalne ograniczenie dostępu do rachunku , a także nasilenie konkurencji ze strony fintechów i big techów w obszarze inicjacji płatności i dostępu do informacji o rachunkach.

1. C.Wymóg weryfikacji odbiorcy (VoP) z pełną odpowiedzialnością odszkodowawczą

Rozszerzenie weryfikacji odbiorcy na wszystkie przelewy (art. 50)

1. 1. Istotną zmianą jest modyfikacja art. 50 dotyczącego usługi weryfikacji zgodności nazwy odbiorcy z identyfikatorem rachunku (Verification of Payee). Szczegółowe regulacje dotyczące sposobu świadczenia tej usługi zostały przeniesione do rozporządzenia (UE) nr 260/2012 (SEPA), przy jednoczesnym rozszerzeniu ich stosowania na wszystkie polecenia przelewu, także wykraczające poza zakres tego rozporządzenia. Celem tej zmiany jest ujednolicenie regulacji dotyczących mechanizmu Verification of Payee oraz zapewnienie jednolitego poziomu ochrony niezależnie od rodzaju przelewu.

Odpowiedzialność odszkodowawcza za uchybienie i rozliczenia między PSP

1. 1. Jeżeli dostawca usług płatniczych nie wywiąże się z obowiązków wynikających z art. 50, a naruszenie to doprowadzi do wadliwie wykonanej transakcji płatniczej, dostawca usług płatniczych płatnika jest zobowiązany do niezwłocznego zwrotu płatnikowi przekazanej kwoty oraz – w razie potrzeby – do przywrócenia rachunku płatniczego do stanu, w jakim znajdowałby się, gdyby transakcja nie została wykonana.
   2. Przepis reguluje również wzajemne rozliczenia pomiędzy dostawcami usług płatniczych. Jeżeli przyczyną nieprawidłowego wykonania transakcji było niewykonanie obowiązków przez dostawcę usług płatniczych odbiorcy lub dostawcę usługi inicjowania płatności (PISP), podmiot ten jest zobowiązany do naprawienia szkody poniesionej przez dostawcę usług płatniczych płatnika.
   3. Nowa regulacja daje ponadto możliwość dochodzenia przez płatnika dalszego odszkodowania na zasadach wynikających z prawa właściwego dla umowy zawartej z dostawcą usług płatniczych, jeżeli zwrot środków nie rekompensuje w pełni poniesionej szkody.

Termin wdrożenia (27 miesięcy)

1. 1. Termin stosowania przepisów o weryfikacji odbiorcy został wydłużony do 27 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, co daje nieznacznie więcej czasu na wdrożenie w porównaniu do przepisów ogólnych.

1. D.Nowe mechanizmy operacyjne: 4-godzinne opóźnienia i ramy blokowania środków

1. 1. Parlament wprowadził dwa operacyjne mechanizmy o bezpośrednim wpływie na codzienne działanie systemów bankowych.

Czterogodzinne opóźnienie zdalnych zmian

1. 1. Po pierwsze: domyślne 4-godzinne opóźnienie dla zdalnych zmian limitów transakcyjnych i aktywacji nowych aplikacji mobilnych, z możliwością skrócenia/zniesienia opóźnienia przez klienta wyłącznie po zastosowaniu weryfikacji SCA (z zastrzeżeniem, że jeżeli okres oczekiwania obowiązuje, każda kolejna zmiana tego okresu lub rezygnacja z jego stosowania również podlega temu okresowi oczekiwania).

Blokowanie środków w transakcjach o nieznanej kwocie końcowej

1. 1. Po drugie: ścisłe wymogi dotyczące blokowania środków (pre-autoryzacja) w transakcjach o nieznanej kwocie końcowej (hotele, paliwo, wynajem aut), gdzie konieczna jest wyraźna zgoda klienta i niezwłoczne zwolnienie blokady po ustaleniu kwoty finalnej.

Zarządzanie limitami i aktywacja aplikacji mobilnych (art. 51)

1. 1. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 51 na banki nałożono obowiązek umożliwienia użytkownikom samodzielnego ustalania i modyfikowania limitów dla poszczególnych metod płatności oraz instrumentów płatniczych. Wprowadzono również obowiązek stosowania czterogodzinnego okresu oczekiwania przy zdalnym zwiększeniu limitów oraz aktywacji aplikacji mobilnych, przy jednoczesnym pozostawieniu użytkownikowi możliwości rezygnacji z tego mechanizmu. Ponadto banki zostały zobowiązane do stosowania silnego uwierzytelniania oraz wykorzystania odrębnych kanałów komunikacji podczas aktywacji aplikacji mobilnych, a także do niezwłocznego informowania klientów o zmianach limitów i aktywacji aplikacji. Rozwiązania te mają ograniczyć ryzyko przejęcia rachunków oraz skuteczniej przeciwdziałać oszustwom wykorzystującym zdalny dostęp do usług bankowych.

Skutki operacyjne dla banków

1. 1. Oba mechanizmy wymagają aktualizacji wzorców umownych (framework contracts) i mogą wpłynąć na doświadczenie klienta, generując dodatkowe pytania do obsługi klienta i nakłady na komunikację.

1. E.Nowe mechanizmy antyfraudowe jako element obowiązku staranności banków

Monitorowanie transakcji w czasie rzeczywistym

1. 1. Parlament Europejski wprowadził bezwzględny wymóg wdrożenia zaawansowanych mechanizmów monitorowania transakcji w czasie rzeczywistym. Bank płatnika jest zobowiązany do analizy każdego przelewu przed autoryzacją, a bank odbiorcy – przed udostępnieniem środków. Brak skutecznych mechanizmów monitorowania skutkuje pełną odpowiedzialnością banku.

Wymiana danych o oszustwach między dostawcami (PSP)

1. 1. Jednocześnie PE zinstytucjonalizował wielostronną wymianę danych o fraudzie między PSP w ramach formalnych aranżacji informacyjnych, opartych na wymogach RODO (obowiązek DPIA, pseudonimizacja, szyfrowanie, 5-letni okres retencji).

Regres wobec platform BigTech i operatorów telekomunikacyjnych

1. 1. Uzupełnieniem jest prawo regresu banku wobec platform BigTech i operatorów telekomunikacyjnych, które nie usunęły niezwłocznie zgłoszonych treści fraudowych. Stanowi to przeniesienie części ryzyka finansowego poza sektor bankowy, co jest rozwiązaniem korzystnym dla banków, choć jego skuteczność będzie zależała od interpretacji przez sądy.

1. 3.Harmonogram wdrożenia
   1. Rozporządzenie PSR wchodzi w życie 20 dni po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Publikacja planowana jest na czerwiec–lipiec 2026 r. (z możliwością przesunięcia do września 2026 r.). Poniżej przedstawiamy kluczowe terminy:

1. 4.Rekomendacje dla sektora finansowego

1. 1. W świetle powyższej analizy rekomendujemy następujące priorytety działań dla banków i instytucji płatniczych:

1. 1. Rekomendacje dla sektora finansowego:

1. Przegląd i aktualizacja modeli zarządzania ryzykiem operacyjnym, ze szczególnym uwzględnieniem oszustw wykorzystujących inżynierię społeczną (social engineering), spoofing oraz impersonation fraud. Zmiany regulacyjne zwiększają zakres odpowiedzialności banków za skutki tego rodzaju oszustw, wprowadzają obowiązek zwrotu środków w określonych przypadkach oraz nakładają na bank ciężar wykazania, że klient działał umyślnie lub dopuścił się rażącego niedbalstwa.

1. Rozwój mechanizmów monitorowania transakcji w czasie rzeczywistym (real-time transaction monitoring) po stronie dostawcy usług płatniczych płatnika oraz odbiorcy, z wykorzystaniem zaawansowanych narzędzi analitycznych umożliwiających identyfikację podejrzanych transakcji przed ich autoryzacją lub udostępnieniem środków.

1. Jednocześnie należy monitorować prace Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EBA) nad regulacyjnymi standardami technicznymi (RTS) dotyczącymi mechanizmów monitorowania transakcji.

1. Dostosowanie procesów związanych z usługą Verification of Payee (VoP) do nowych wymogów regulacyjnych, obejmujących wszystkie polecenia przelewu, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej dostępności i niezawodności tej usługi, z uwagi na odpowiedzialność odszkodowawczą wynikającą z jej nieprawidłowego działania.

1. Przegląd i dostosowanie procesów zarządzania limitami transakcyjnymi oraz aktywacją aplikacji mobilnych, obejmujący wdrożenie czterogodzinnego okresu oczekiwania przy zdalnym zwiększaniu limitów i aktywacji aplikacji mobilnych, stosowanie silnego uwierzytelniania klienta (SCA), wykorzystanie odrębnych kanałów komunikacji oraz zapewnienie możliwości niezwłocznego zablokowania aplikacji po zgłoszeniu użytkownika.

1. Dostosowanie interfejsów otwartej bankowości (Open Banking) do nowych wymogów dotyczących funkcjonowania dashboardu zgód oraz współpracy z dostawcami usług inicjowania płatności (PISP) i dostawcami usług dostępu do informacji o rachunku (AISP). Obejmuje to zapewnienie zgodności interfejsów z wymaganiami regulacyjnymi, wyeliminowanie rozwiązań typu dark patterns, wdrożenie zasad retencji i usuwania danych oraz przygotowanie procesów przekazywania informacji o udzielonych i cofniętych zgodach.

1. Zapewnienie zgodności interfejsów API z nowymi wymaganiami regulacyjnymi, w tym przygotowanie procesów zarządzania zmianami specyfikacji technicznej, prowadzenie wymaganych testów oraz monitorowanie jakości i dostępności interfejsów zgodnie z przyszłymi wymogami regulacyjnymi.

1. Opracowanie i wdrożenie procedur współpracy oraz dochodzenia roszczeń regresowych wobec innych uczestników rynku, w szczególności dostawców usług inicjowania płatności, dostawców usług dostępu do informacji o rachunku, operatorów telekomunikacyjnych oraz – w przypadkach przewidzianych przepisami – dostawców usług cyfrowych i platform internetowych. Wymaga to stworzenia efektywnych mechanizmów zgłaszania, dokumentowania i wymiany informacji o incydentach związanych z oszustwami płatniczymi.
2. Przygotowanie planu dostosowania systemów informatycznych oraz procedur operacyjnych do nowych wymogów PSR, obejmującego wdrożenie nowych funkcjonalności, aktualizację dokumentacji wewnętrznej i umów ramowych, dostosowanie procesów reklamacyjnych oraz przeprowadzenie odpowiednich testów przed wejściem nowych regulacji w życie.Jeśli chcesz uzyskać tabelę z analizą zmian przepisów napisz do nas: [email protected]