PL EN UK

    Spróbuj wyszukać

    prawny postępowanie sądowe administracyjny karne

    Nie znaleziono wyników

    Autorzy :

    Adrian Korszla

    Adrian Korszla

    Senior Associate | Adwokat

    17 września 2026

    OWOB – odrębna własność nad i pod nieruchomościami

    Autorzy :

    Adrian Korszla

    Adrian Korszla

    Senior Associate | Adwokat

    Wrzesień przyniósł nowe informacje w temacie, który sygnalizowaliśmy
    w kwietniowym wydaniu newslettera nieruchomościowego – wówczas pisaliśmy o doniesieniach medialnych dotyczących prac nad tzw. własnością warstwową. 1 września 2026 r. do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów wpisano pod nr UD465 projekt ustawy o odrębnej własności obiektów budowlanych (OWOB), wprowadzający do polskiego porządku prawnego nową instytucję prawa własności.

    Na obecnym etapie opublikowano wyłącznie założenia projektu, tj. jego cele oraz istotę planowanych rozwiązań. Tekst projektu ustawy nie został dotąd udostępniony w Rządowym Centrum Legislacji, a planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów to IV kwartał 2026 r.

    Czego dotyczy odrębna własność obiektów budowlanych?

    OWOB ma umożliwić, aby właścicielem gruntu i właścicielem obiektu budowlanego posadowionego na, nad lub pod jego powierzchnią były różne podmioty – bez konieczności uzyskiwania przez inwestora własności ani użytkowania wieczystego samego gruntu. Prawo to ma gwarantować inwestorowi swobodę dysponowania wzniesionym obiektem, w tym możliwość obciążania go ograniczonymi prawami rzeczowymi. Warunkiem pozostaje samodzielność obiektu budowlanego.

    Jak wskazuje projektodawca, celem regulacji jest uwolnienie potencjału gruntów położonych w korzystnych lokalizacjach poprzez zwiększenie możliwości inwestowania na nich bez uzyskiwania trwałego tytułu prawnego do gruntu. Instytucja jest dedykowana gęsto zurbanizowanym obszarom miejskim. Jako przykłady wskazano Centrum Nauki Kopernik oraz teren nad tunelem kolei średnicowej w Warszawie – planowany remont trasy średnicowej wraz z towarzyszącą infrastrukturą wymieniono wprost jako inwestycję, dla której OWOB byłaby dedykowana.

    Dlaczego dotychczasowe instrumenty uznano za niewystarczające

    Punktem wyjścia dla konstrukcji OWOB są – zgodnie z założeniami – odrębna własność lokali oraz odrębna własność budynków posadowionych na gruntach oddanych w użytkowanie wieczyste, a więc ugruntowane w polskim systemie wyjątki od zasady superficies solo cedit. Projektodawca posługuje się w tym kontekście pojęciem „segmentacji” prawa własności w wymiarze przedmiotowym.

    Zarzut wobec obecnego stanu prawnego jest następujący: użytkowanie wieczyste wprawdzie zakłada prawną odrębność wznoszonych obiektów, ale grunt nim obciążony pozostaje niepodzielny w ujęciu horyzontalnym, a własność budynków i urządzeń jest prawem związanym
    z użytkowaniem wieczystym. Stosowane w praktyce służebności, ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości czy odrębna własność lokalu określono w założeniach jako „jedynie surogat” prawa umożliwiającego stabilne inwestowanie na cudzym gruncie. Odrzucono również rozważaną wcześniej koncepcję nowego ograniczonego prawa rzeczowego (prawa zabudowy) – jako przyznającą uprawnionemu węższy zakres uprawnień i problematyczną przy przekształcaniu istniejących użytkowań wieczystych. OWOB ma funkcjonować równolegle
    z istniejącymi prawami rzeczowymi.

    Jak ma powstawać odrębna własność?

    Podmiotami uprawnionymi do zawarcia z inwestorem umowy
    o ustanowienie OWOB mają być właściciele nieruchomości oraz użytkownicy wieczyści gruntów. Ustanowienie ma następować przede wszystkim dla nowo wznoszonych obiektów, a umowę poprzedzi wydanie promesy w formie decyzji administracyjnej – gwarancji powstania prawa pod warunkiem spełnienia przesłanki samodzielności obiektu oraz uzyskania pozwolenia na użytkowanie lub równorzędnego aktu. Organem właściwym do wydania promesy,

    a następnie zaświadczenia o samodzielności obiektu, ma być starosta. Ustanowienie OWOB będzie mogło zostać poprzedzone zawarciem umowy zobowiązującej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym gruntu a inwestorem.

    Na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste skuteczne ustanowienie OWOB będzie wymagało zgody właściciela nieruchomości; w razie odmowy użytkownik wieczysty będzie mógł dochodzić jej na drodze sądowej. Powiązanie obiektu z gruntem ma zapewniać służebność, umożliwiająca właścicielowi obiektu dostęp do niego w celu utrzymania, naprawy, eksploatacji lub rozbiórki, przy zachowaniu praw pozostałych użytkowników nieruchomości.

    Z chwilą oddania obiektu do użytkowania inwestor dysponujący promesą oraz zaświadczeniem o samodzielności będzie mógł wystąpić do sądu o ujawnienie prawa w księdze wieczystej. Co istotne, prawo ma powstawać ze skutkiem od dnia oddania obiektu do użytkowania, a wpis w księdze wieczystej ma mieć charakter deklaratoryjny. Podstawę wpisu mają stanowić promesa, pozwolenie na użytkowanie oraz zaświadczenie o samodzielności obiektu.

    Czego założenia nie przesądzają – tryby ustanowienia OWOB

    W publikacjach prasowych wskazuje się, że OWOB będzie mogła powstawać w trzech trybach:

    • na podstawie porozumienia inwestora z właścicielem albo użytkownikiem wieczystym gruntu,
    • w wyniku jednostronnej czynności właściciela gruntu,
    • w przypadku inwestycji celu publicznego – na podstawie decyzji administracyjnej.

    Zastrzegamy jednak, że opublikowane założenia opisują wyłącznie tryb umowny poprzedzony promesą. Tryb jednostronny oraz tryb administracyjny nie wynikają z treści wpisu do wykazu prac – pochodzą z doniesień prasowych i pozostają na dziś niepotwierdzone w źródłach urzędowych.

    Ma to znaczenie praktyczne przede wszystkim dla prywatnych właścicieli nieruchomości: dopiero pełny tekst projektu pokaże, czy i na jakich warunkach ustanowienie OWOB będzie możliwe bez zgody właściciela gruntu, a także czy przewidziany zostanie mechanizm rekompensat.

    Rozwiązania zagraniczne – dwa różne zjawiska

    Założenia odwołują się do doświadczeń zagranicznych, przy czym projektodawca wyraźnie rozróżnia dwie sytuacje. W systemie anglosaskim, w szczególności w Stanach Zjednoczonych, funkcjonują air rights oraz transfer of development rights, pozwalające na obrót prawami do przestrzeni niezależnie od własności gruntu. W Europie –

    w Niemczech, Austrii, Szwajcarii i Luksemburgu – inwestycje warstwowe realizowane są w oparciu o prawo zabudowy, w ramach silnie rozwiniętych systemów praw rzeczowych opartych na tradycji prawa rzymskiego. Odrębnie projektodawca odnotowuje tendencję do wprowadzania lub modyfikowania regulacji umożliwiających realizację inwestycji na cudzym gruncie, „choć bez przyjęcia rozwiązań tak szerokich jak w USA” – zmiany takie odnotowano m.in. w Szwecji, Norwegii, Hiszpanii, Holandii i na Węgrzech. Nie są to zatem instytucje tożsame z OWOB, lecz różne warianty oddzielania praw do obiektów budowlanych od praw do gruntu.

    Co to oznacza dla inwestorów

    Jeżeli projekt zachowa kształt wynikający z założeń, inwestor uzyska pełne prawo rzeczowe do wzniesionego obiektu – w tym możliwość obciążania go ograniczonymi prawami rzeczowymi – bez tytułu prawnego do gruntu. Największe znaczenie będzie to miało dla terenów infrastrukturalnych: kolejowych, drogowych i energetycznych, nad i pod którymi dotąd trudno było inwestować wobec braku możliwości nabycia gruntu.

    Na obecnym etapie OWOB warto traktować jako czynnik uwzględniany przy planowaniu długoterminowym i przy ocenie potencjału nieruchomości sąsiadujących z infrastrukturą, a nie jako podstawę decyzji inwestycyjnych. Do rozstrzygnięcia w pełnym tekście projektu pozostają w szczególności: warunki ustanowienia OWOB bez zgody właściciela gruntu, zasady wynagrodzenia i ewentualnych rekompensat, treść oraz zakres służebności, a także wpływ istnienia cudzego obiektu na możliwość zagospodarowania nieruchomości przez jej właściciela – na przykład przy głębokim fundamentowaniu lub garażach podziemnych.

    Będziemy monitorować dalszy przebieg prac legislacyjnych i poinformujemy Państwa o publikacji tekstu projektu.

    Zapraszamy do zapisów do naszego newslettera!

    Zawsze staramy się wyjść naprzeciw naszym Klientom.

    Jesteśmy po to, by pomóc Klientowi osiągnąć jego cel.

    Sprawdź nasze publikacje

    Publikacje [ 26 ]

    • / publikacja

      25.09.2026

      28 dni za późno. Kiedy przedawnia się roszczenie z art. 299 k.s.h.?

      28 dni za późno. Kiedy przedawnia się roszczenie z art. 299 k.s.h.?

    • / publikacja

      10.09.2026

      TSUE w sprawie Adazik (C-510/25) – konsekwentna korekta, ale bez przełomu.

      TSUE w sprawie Adazik (C-510/25) – konsekwentna korekta, ale bez przełomu.

    • / publikacja/ Porada

      07.09.2026

      Odpowiedzialność cywilna projektanta, kierownika budowy i inspektora nadzoru

      Odpowiedzialność cywilna projektanta, kierownika budowy i inspektora nadzoru

    • / publikacja

      26.08.2026

      UBEZPIECZENIE OC ZAWODÓW REGULOWANYCH

      UBEZPIECZENIE OC ZAWODÓW REGULOWANYCH

    • / raport

      14.08.2026

      Wartościowanie stanowisk pracy. Nowy obowiązek pracodawców – co to jest i jak się na niego przygotować

      Wartościowanie stanowisk pracy. Nowy obowiązek pracodawców – co to jest i jak się na niego przygotować